Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2011

πρωτοκολλα συνεγασιας διασωστικων ομαδων

INSARAG GUIDELINES 2008


1.      Ο σκοπός της διάσωσης. 
 Ο σκοπός είναι η διάσωση της ζωής με την ελαχιστοποίηση περεταίρω τραυματισμού του θύματος  και ζημιάς σε περιουσία.
 Οι βασικές εργασίες της διάσωσης είναι:
1)      Η πρόσβαση, η υποστήριξη και ο απεγκλωβισμός των θυμάτων.
2)      Παροχή βοήθειας στην ανάσυρση των νεκρών.
3)      Παροχή υποστήριξης σε  άλλες υπηρεσίες.
 2.      Η ψυχολογία της διάσωσης. 
 2.1.    Κάθε επεισόδιο που απαιτεί επιχείρηση διάσωσης περιέχει επικίνδυνα ή πιθανά επικίνδυνα στοιχεία.
Οι άνθρωποι τείνουν να αντιδρούν διαφορετικά στον κίνδυνο με κυριότερες αντιδράσεις τον φόβο, την εγρήγορση και την αναστάτωση. Και στα θύματα αλλά και στους διασώστες η αναστάτωση και ο φόβος είναι κοινός και θεωρείται πολύ φυσιολογικό σε επιχειρήσεις διάσωσης.
Ο διασώστης θα πρέπει να λάβει υπόψη του τα παραπάνω και να προετοιμαστεί όσο καλύτερα γίνεται, πράγμα που καταφέρνει μόνο η εκπαίδευση.
Σε κάθε περίπτωση και ο διασώστης αλλά και το θύμα βρίσκονται στην ίδια σχεδόν κατάσταση με μόνη διαφορά ότι ο διασώστης μπορεί να ανταποκριθεί καλύτερα διότι είναι εκπαιδευμένος για αυτές τις καταστάσεις.


3.      Κατηγορίες διασωστών.
 Σε περιπτώσεις καταστροφών και ειδικά σεισμών υπάρχουν τρείς διαφορετικοί τύποι διασωστών:
1)      Ομάδα 1. Επιζήσαντες.
Τα άτομα που κατάφεραν να επιζήσουν της καταστροφής με ελαφριούς ή και καθόλου τραυματισμούς προσπαθούν να βοηθήσουν τα θύματα ή τους οικείους τους. Μπορεί να μην γνωρίζουν το πώς να το κάνουν αυτό αλλά πιστεύουν ότι πρέπει να το κάνουν. η πιθανότητα οι «διασώστες» αυτοί να σώσουν ζωές είναι αρκετά μεγάλη ειδικά σε περιπτώσεις που υπάρχουν και πυρκαγιές, άλλο τόσο μεγάλη είναι όμως και η πιθανότητα να προκαλέσουν και κακό από την μη γνώση των διασωστικών διαδικασιών ή κανόνων ασφαλείας ή πρώτων βοηθειών. Επίσης οι «διασώστες» αυτοί θα είναι και τα άτομα τα οποία θα δημιουργήσουν και πρόβλημα στην λειτουργία των επαγγελματικών ομάδων διάσωσης με την πεισματική απαίτηση τους να συμμετέχουν στην διάσωση ακόμα και μετά την άφιξη επαγγελματικών ομάδων.
 2)      Ομάδα 2. Ανεκπαίδευτοι διασώστες.
Το δεύτερο κύμα «διασωστών» είναι τα άτομα που ήταν κοντά την ώρα της καταστροφής ή απλά βρίσκονταν κοντά και απλά ήλθαν να βοηθήσουν. Η διαφορά τους με την πρώτη ομάδα είναι ότι δεν είναι συναισθηματικά εμπλεγμένοι μιας και δεν έχουν δικά τους άτομα τα οποία μπορεί να είναι εγκλωβισμένα στο συγκεκριμένο κτίριο/α.
Στην περίπτωση των διασωστών της κατηγορίας αυτής οι επαγγελματίες διασώστες θα βρουν ένα σημαντικό χέρι βοήθειας που μπορεί να καταλήξει σε εφιάλτη αν δεν το χειριστούν σωστά. Μια λύση για να μην καταλήξει η επιχείρηση σε ρινγκ πυγμαχίας είναι ο επαγγελματίας διασώστης να διακρίνει τον «αρχηγό» αυτής της ομάδας και να του δώσει την εντολή να διαλέξει κάποιους πολίτες που θα αναλάβουν την περιφρούρηση του χώρου.
 3)      Ομάδα 3. Εκπαιδευμένο προσωπικό.
Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται οι υπηρεσίες του κράτους, πυροσβεστική υπηρεσία, αστυνομία, στρατός, πολιτική άμυνα, επαγγελματικές ομάδες διάσωσης όπως και οι εθελοντικές ομάδες διάσωσης. Στην διάσωση κανένα επιπλέον χέρι βοήθειας δεν είναι αχρείαστο. Οι επαγγελματίες διασώστες θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν τους ανεκπαίδευτους διασώστες σε εργασίες που δεν θα τους βάλουν σε κίνδυνο και παράλληλα θα επιτρέψουν να χρησιμοποιηθούν επαγγελματίες σε πιο κύριες εργασίες.

4.      FEMA
Federal Emergency Management Agency. Αυτή η υπηρεσία των ηνωμένων πολιτειών της Αμερικής είναι υπεύθυνη για την αντιμετώπιση των καταστροφών που συμβαίνουν μέσα στα σύνορα των Η.Π.Α. ή έξω από αυτή. Ουσιαστικά είναι από τις πιο άρτια εκπαιδευμένες ομάδες διάσωσης και παράλληλα διαθέτουν άπειρο εξοπλισμό. Η μανία των αμερικανών να έχουν πρωτόκολλα για τα πάντα δεν θα άφηνε έξω και την FEMA. Η βιβλιογραφία είναι πλούσια για όλες τις διαδικασίες που θα πρέπει να ακολουθήσει η ομάδα και αποτέλεσε την βάση για οτιδήποτε γραπτό υπάρχει στον πλανήτη. Κάθε ομάδα αποτελείται από εξήντα δυο διασώστες με δυνατότητα να εργάζονται ταυτόχρονα δυο ομάδες διάσωσης κάθε δώδεκα ώρες.

5.      INSARAG
Ο οργανισμός INSARAG ιδρύθηκε το 1991 μέσα από την ανάγκη δημιουργίας ομάδων διάσωσης οι οποίες θα είχαν δυνατότητα να δράσουν στο εξωτερικό. Είναι κάτω από την σκέπη των ηνωμένων εθνών και πάρα πολλές χώρες συμμετέχουν σε αυτόν είτε έχουν την δυνατότητα να αποστείλουν ομάδες στο εξωτερικό είτε η γεωγραφική τους θέση βρίσκεται σε επικίνδυνη περιοχή για σεισμούς.
Ενώ στους αμερικανούς όλες οι διαδικασίες είναι καταγεγραμμένες στον INSARAG έχει εκδοθεί μια μεθοδολογία η οποία προτείνει τον τρόπο οργάνωσης των ομάδων σε μια πιο γενική βάση. Φυσικά στην μια περίπτωση μιλάμε αποκλειστικά για επαγγελματίες ενώ στην άλλη υπάρχει και η συμμετοχή των εθελοντών.
Ο INSARAG μέσω ενός ανεξάρτητου οργανισμού πιστοποιεί τις ομάδες της σε τρείς κατηγορίες δυνατοτήτων, light, medium και heavy.
Σε κάθε περίπτωση ο INSARAG προτείνει τρόπους λειτουργίας ακόμα και σε τοπικό επίπεδο με σκοπό τον κοινό τρόπο λειτουργίας που θα έχει ως αποτέλεσμα την πιο εύκολη συνεργασία των τοπικών και διεθνών ομάδων διάσωσης.
Παράλληλα υπάρχει και η ομάδα UNDAC η οποία, σε περίπτωση που κληθεί, θα μεταφερθεί σύντομα στην χώρα που έχει πλεχθεί για να συντονίσει τις διεθνείς ομάδες διάσωσης και παράλληλα να προσφέρει βοήθεια στις τοπικές αρχές.
 Μην γελιόμαστε, κανένα κράτος δεν έχει την δυνατότητα να ανταπεξέλθει σε μια μεγάλη καταστροφή, όσο οργανωμένο και αν είναι, όσες ομάδες διάσωσης και αν έχει. Τρανό παράδειγμα η συμφορά που κτύπησε  τις ΗΠΑ με τον τυφώνα Katrina.
Η δομή των ομάδων είναι σχεδόν η ίδια με μια βασική διαφορά τον μεγαλύτερο αριθμό διασωστών για τις ομάδες των Η.Π.Α.  . Εάν δείτε φυσικά τον εξοπλισμό που κουβαλούν μαζί τους και τις υπηρεσίες που μπλέκονται για την υποστήριξη τους θα το δικαιολογήσετε.


Πολλοί προσπάθησαν και προσπαθούν να αντιγράψουν και τον FEMA αλλά και τον INSARAG «κομπιάζοντας» για την ανακάλυψη τους, όμως μην απατάσθε, οι πρώτοι των πρώτων που πραγματικά μετέτρεψαν την διάσωση σε επιστήμη ήταν οι Η.Π.Α. οι άλλοι απλώς ακολούθησαν.
6.      Εκπαίδευση διασωστών.
 Το σημαντικότερο σημείο της διάσωσης είναι η εκπαίδευση των διασωστών. Δεν έχει σημασία σε ποια σχολή ανήκετε είτε στον FEMA είτε στον INSARAG αν οι διασώστες δεν είναι εκπαιδευμένοι το αποτέλεσμα θα είναι μηδενικό.
Όλοι οι διασώστες θα πρέπει να είναι πιστοποιημένοι από αναγνωρισμένο οργανισμό για την διατήρηση της ζωής.
Στις επαγγελματικές ομάδες τα πράγματα είναι πιο εύκολα. Οι διασώστες έχουν συγκεκριμένο πρόγραμμα εκπαίδευσης το οποίο σε κάποιες περιπτώσεις είναι και καθημερινό. Ένα άλλο σημαντικό σημείο στις επαγγελματικές ομάδες είναι ότι έχουν την δυνατότητα να συμμετέχουν καθημερινά σε διάφορα επεισόδια πράγμα που τους δίνει και ένα άλλο σημαντικό στοιχείο, την εμπειρία. Μην γελιόμαστε καλό το θάρρος των εθελοντών αλλά στην θέα ενός κομμένου χεριού ο επαγγελματίας θα αντιδράσει πιο ψύχραιμα σε σύγκριση με τον εθελοντή που θα το δει για πρώτη φορά στην ζωή του. Σε καμία περίπτωση δεν θέλω να μειώσω την αξία των εθελοντών διασωστών σε σύγκριση με τους απλούς πολίτες που δεν έχουν εκπαιδευθεί η σύγκριση όμως με τους επαγγελματίες δεν μπορεί να γίνει.
Μέσα από αυτό το έντυπο θα προσπαθήσουμε να υποδείξουμε τα αντικείμενα που θα πρέπει ένας διασώστης να εκπαιδευθεί τα οποία χωρίζονται στις παρακάτω γενικές κατηγορίες:
1)      Εκπαίδευση στις πρώτες βοήθειες και πιστοποίηση των διασωστών από εγκεκριμένο οργανισμό. Εδώ θα πρέπει να σημειώσω ότι μιλάμε για πρώτες βοήθειες για τους διασώστες και πιστοποίηση για προνοσοκομειακή φροντίδα για τους επαγγελματίες νοσηλευτές ή γιατρούς.
2)      Εκπαίδευση στις διαδικασίες και τα πρωτόκολλα.
3)      Εκπαίδευση στον εξοπλισμό της ομάδας
4)      Εκπαίδευση στις ασφαλείς τεχνικές.
Για τους εθελοντές τα πράγματα είναι λίγο πιο περίπλοκα. Η απουσίες σε εκπαιδεύσεις, επιχειρήσεις, ασκήσεις μειώνει την ικανότητα αντίδρασης. Η πιθανή έλλειψη οργάνωσης  είναι ακόμα ένας παράγοντας ο οποίος λειτουργεί ως τροχοπέδη.
Όλα τα παραπάνω δημιουργούν αναγκαστικά διασώστες δυο ταχυτήτων ανάμεσα στις εθελοντικές ομάδες. Αυτούς που ασχολούνται με πάθος με το αντικείμενο αφιερώνοντας χρόνο για να βελτιωθούν και σε αυτούς που για διάφορους λόγους, οικογενειακούς επαγγελματικούς κτλ δεν μπορούν να αποκτήσουν την απαραίτητη εμπειρία. Σε κάθε περίπτωση όμως σε όποια ταχύτητα και αν ανήκετε μπορείτε να προσφέρετε πολλά περισσότερα από ότι ένας ανεκπαίδευτος πολίτης. Σχεδόν το ίδιο ισχύει και στους επαγγελματίες υπάρχουν επαγγελματίες που αγαπούν αυτό που κάνουν αφιερώνοντας πολύ χρόνο πέραν του υποχρεωτικού στην αναβάθμιση τους και στους επαγγελματίες που απλά κάνουν αυτό που απαιτείται.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου