Πέμπτη, 6 Ιανουαρίου 2011

Πρώτες Βοήθειες

"Όσα φέρνει η ώρα ...." λέει η λαϊκή σοφία και πολλές φορές βρισκόμαστε μπροστά σε απρόσμενες καταστάσεις που μας κάνουν να νιώθουμε ανήμποροι.


Συχνά, οι δυσάρεστες αυτές καταστάσεις αφορούν σε κάποιο πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει ένας συνάνθρωπός μας. Κι όμως ακόμη και στην πιο δύσκολη των περιστάσεων μερικές απλές γνώσεις πρώτων βοηθειών μπορούν κυριολεκτικά να σώσουν ζωές.

Γι αυτό και οι εθελοντές μας εκπαιδεύονται για τη μια στιγμή που θα χρειαστεί να βοηθήσουν το συνάνθρωπο μας.





ΟΡΙΣΜΟΣ ΠΡΩΤΩΝ ΒΟΗΘΕΙΩΝ
Πρώτη βοήθεια είναι η άμεση αντιμετώπιση και η προσωρινή φροντίδα που παρέχουμε στο θύμα ενός ατυχήματος ή σε καποιον που δεν αισθάνεται καλά ξαφνικά
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ
ΜΗΝ ΜΕΤΑΚΙΝΕΙΤΕ ΤΟ ΘΥΜΑ ΕΚΤΟΣ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
ΜΗΝ ΕΝΟΧΛΕΙΤΕ ΑΣΚΟΠΑ ΤΟ ΘΥΜΑ
ΚΑΛΕΣΤΕ ΑΣΘΕΝΟΦΟΡΟ
ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΕΣ
Ελεγχος αιμορραγίας και προτεραιότητα στον περιορισμό τησ αιμορραγίας.Υπάρχει πάντα κίνδυνος μόλυνσης.Άρα καθαρίζουμε το τραύμα με φυσιολογικο ορό η αν δεν υπάρχει τοτε τρεχούμενο νερό.Καθαρίστε τηπεριοχή γύρω  απο το τραύμα με κινήσεις πρός τα έξω του τραύματος.Καλύπτουμε το τραύμα με αποστειρομένη γάζα και το δένουμε. Σε εξωτερικές αιμορραγίες  πιέζουμε το σημείο που αιμορραγεί για 8-10 λεπτά.Στην  ΑΡΤΗΡΙΑΚΗ αιμορραγία  το αίμα είναι ζωηρό κόκκινο και τινάζεται σαν πίδακας,στην ΦΛΕΒΙΚΗ είναι σκούρο και απλά κυλάει απο το δέρμα μας και στην ΤΡΙΧΟΕΙΔΙΚΗ με χρώμα ενδιάμεσο και απλώνεται γύρω απο την πληγή. Σε αιμορραγίες απο κομμένο μέλος πρώτα περιορίζουμε την αιμορραγία με επιδέσμουσ η πανιά το ένα πάνο απο το άλλο (χωρίς να βγάζουμε το πρηγούμενο) και φροντίζουμε να μεταφέρουμε το μέλος σε σακούλα με ορό η αν δεν υπάρχει με νερό.Όχι μεταφορά του μέλους απευθείας σε πάγο.Σε μεγάλη αιμορραγία εσσωτερική ή εξωτερική  το θύμα έχει ψυχρό δέρμα,αισθάνεται δίψα,αναπνέει γρήγορα και μπορεί να χάσει τισ αισθήσεις του.
ΡΙΝΟΡΡΑΓΙΑ
Βάλτε τον ασθενή σε ημικάθισμα και βλτε τον να γύρει το κεφάλι του προς  τα εμπρός.Καθαρίστε με γάζες τη περιοχή και τοποθετήστε γαζες ή μικρά ταμπόν απο σκληρό βαμβάκι στην περιοχή της αιμορραγίας.Αλλάξτε μετά απο 5 λεπτά και επαναλάβετε για μία φορά.Αν η αιμορραγία δε σταματήσει φροντίζουμε για τη μεταφορά του ασθενή στο νοσοκομείο.
ΟΔΟΝΤΟΡΑΓΙΑ
Στη  περίπτωση αυτή ξεπλένουμε 2-3 φορές το στόμα μας με νερό και ασκούμε πίεση δαγκώνοντας μία αν είναι δυνατόν αποστειρομένη γάζα για 15λ.Κάνουμε αλλαγές για άλλες δύο φορές .
 ΕΓΚΑΥΜΜΑΤΑ
Τα εγκαύματα, είναι βλάβες του δέρματος, που προκαλούνται από θερμότητα, χημικές ουσίες, ηλεκτρισμό ή ακτινοβολία. Έτσι αντίστοιχα διακρίνονται σε θερμικά, χημικά, εγκαύματα από ηλεκτρισμό και ακτινικά. Ομότιμες δερματικές βλάβες μπορεί να προκληθούν και κατά την επαφή με υλικά πολύ χαμηλής θερμοκρασίας.
Η βαρύτητα ενός εγκαύματος, προσδιορίζεται:
•    Από το βάθος της εγκαυματικής βλάβης
•    Από την έκταση που καταλαμβάνει η βλάβη
Όσον αφορά το βάθος, τα εγκαύματα κατά μία παλαιότερη κατάταξη, διακρίνονται σε τρείς βαθμούς.
1ου βαθμού. Η βλάβη αφορά μόνο την επιδερμίδα. Εμφανίζονται ως επώδυνο ερύθημα. Ο πόνος είναι ήπιος και υποχωρεί σε διάστημα 2-3 ημερών. Είναι τα συχνότερα και τα ελαφρύτερης προγνώσεως εγκαύματα. Τα ηλιακά εγκαύματα του καλοκαιριού, που δεν συνοδεύονται από φυσαλίδες, αποτελούν το γνωστότερο παράδειγμα. Επουλώνονται χωρίς να εγκαταλείπουν ουλή («σημάδι»). Ο απαιτούμενος χρόνος ιάσεως, είναι περίπου μία εβδομάδα.
2ου βαθμού. Η βλάβη επεκτείνεται στο υποκείμενο χόριο. Προκαλούν έντονο και χαρακτηριστικό πόνο. Εμφανίζονται ως περιοχές έντονης ερυθρότητας, στις οποίες μπορεί να αναπτύσσονται φυσαλίδες, με διαυγές υγρό περιεχόμενο. Επουλώνονται σε διάστημα 10-15 ημερών. Εφ΄ όσον δεν μολυνθούν και εντοπίζονται στις ανώτερες στοιβάδες του χορίου, δεν εγκαταλείπουν ουλή («σημάδι»)
3ου βαθμού. Είναι τα βαθύτερα και χειρότερης προγνώσεως εγκαύματα. Η βλάβη επεκτείνεται στον υποδόριο ιστό και παρουσιάζεται ως καφεοειδής ή μελανή περιοχή. Είναι ανώδυνα, παρά τη βαρύτητά τους, λόγω της τοπικής καταστροφής των δερματικών νευρικών ινών. Επουλώνονται σε διάστημα 30-45 ημερών ή και περισσότερο. Εγκαταλείπουν δύσμορφες σκουρόχρωμες ουλές.
Νεότερες κατατάξεις, περιγράφουν τα εγκαύματα ως:
•    Μερικού πάχους
•    Ολικού πάχους
Η βαρύτητα ενός εγκαύματος και ο κίνδυνος που δημιουργείται για την ζωή του θύματος, αποτελούν συνδυασμό του βάθους και της έκτασης του εγκαύματος.  Έτσι, διακρίνονται σε ήπια, μέτρια και βαριά εγκαύματα.
Η πρώτη ενέργεια που πρέπει να γίνει, εάν κάποιος βρίσκεται σε έναν φλεγόμενο χώρο και καίγονται τα ρούχα του, είναι να κατασβεσθεί η φωτιά από τα ρούχα. Εάν δεν υπάρχει διαθέσιμο νερό, καλύπτεται το θύμα με ένα σεντόνι ή με μια κουβέρτα για να σβήσει η φωτιά. Εάν ούτε αυτά είναι διαθέσιμα, το θύμα κυλίεται πάνω στο δάπεδο. Εν συνεχεία μεταφέρεται αμέσως στον καθαρό αέρα. Του αφαιρούνται δακτυλίδια, κοσμήματα, ρολόϊ και γενικά κάθε μεταλλικό αντικείμενο, που μπορεί να διατηρεί θερμότητα. Εάν ο εγκαυματίας δεν αναπνέει (λόγω εισπνοής καπνού, κ.λ.π.), θα πρέπει κάποιος γνώστης Α΄ βοηθειών να ξεκινήσει αναζωογόνηση («φιλί της ζωής»). Εάν αναπνέει, διαβρέχονται οι εγκαυματικές επιφάνειες με άφθονο δροσερό νερό. Αφαιρούνται τα ρούχα. Κατά την αφαίρεσή τους απαιτείται προσοχή, διότι υπάρχουν περιπτώσεις ενσωματώσεως του υφάσματος πάνω στην εγκαυματική επιφάνεια («κολλάνε τα ρούχα στο δέρμα»). Τότε σχίζεται με προσοχή ή κόβεται με ένα ψαλίδι το ύφασμα και εγκαταλείπεται το τμήμα του πάνω στην εγκαυματική επιφάνεια. Εφ΄ όσον το θύμα διατηρεί τις αισθήσεις του και καταπίνει ελεύθερα, μπορεί να του δοθεί νερό να πιεί και κάποιο διαθέσιμο παυσίπονο για την αντιμετώπιση του πόνου. Μεταφέρεται σε Θεραπευτήριο για περαιτέρω εκτίμηση της κατάστασής του και αντιμετώπιση.
Σε περίπτωση ηλιακών εγκαυμάτων, απαγορεύεται η επενέκθεση στη θερμική ηλιακή ακτινοβολία, μέχρι να υποχωρήσει η κατάσταση. Στην προσβεβλημένη περιοχή, γίνεται επάλειψη με ανακουφιστικές υδατικές κρέμες.

ΔΙΑΣΤΡΕΜΜΑΤΑ

Λέγοντας διάστρεμμα, περιγράφεται η ήπια συνήθως κάκωση που προκαλείται στις δομές που στηρίζουν μία άρθρωση (υπό την εξωτερική άσκηση μηχανικής βίας), χωρίς όμως να προκληθεί βλάβη ή παρεκτόπιση των οστών που συμμετέχουν στην άρθρωση.
Συνήθη επακόλουθα ενός διαστρέμματος, είναι το άλγος (πόνος), το οίδημα (πρήξιμο) της αρθρώσεως και η λειτουργική έκπτωση (δυσκολία στις κινήσεις της αρθρώσεως).
Εάν ιδίως ο τραυματισμός είναι πρόσφατος, βοηθά η εφαρμογή πάγου πάνω στην άρθρωση και η ανάρροπη θέση του άκρου. Έτσι, αναχαιτίζονται κατ΄ αρχήν οι διεργασίες της φλεγμονής. Προσοχή, δεν εφαρμόζεται ο πάγος σε άμεση επαφή με το δέρμα (κίνδυνος δερματικών βλαβών εκ ψύξεως). Είτε γίνεται χρήση παγοκύστης, ή σε έλλειψη παγοκύστης, διαβρέχεται καλά με νερό ένα κομμάτι χονδρού υφάσματος, τοποθετούνται κομμάτια πάγου (παγάκια) στο κέντρο του και ακολούθως το ύφασμα αναδιπλώνεται, ενθυλακώνοντάς τα. Το βρεγμένο ύφασμα με τα παγάκια, μπορεί να τοποθετηθεί πλέον πάνω στην τραυματισμένη άρθρωση.
Μετά την εφαρμογή πάγου, η άρθρωση επιδένεται με ελαστικό επίδεσμο και συνιστάται ανάπαυση (αποφυγή ταλαιπωρίας της πάσχουσας άρθρωσης).
Τα διαστρέμματα κατατάσσονται σε 1ου, 2ου και 3ου βαθμού. Εάν το διάστρεμμα συνοδεύεται από έντονη συμπτωματολογία (πόνο, οίδημα, δυσκολία κατά την κίνηση της άρθρωσης), υπάρχει αυξημένη πιθανότητα να υποκρύπτεται κάποιο κάταγμα. Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή. Η άρθρωση θα πρέπει να ακινητοποιείται με εφαρμογή ελαστικού επιδέσμου. Εάν πρόκειται για κάτω άκρο, το πόδι δεν θα πρέπει να πατηθεί, μέχρις ότου διερευνηθεί η περίπτωση από ορθοπαιδικό ιατρό.
Η αξιολόγηση του βαθμού του διαστρέμματος και των πιθανών κινδύνων, οφείλει να γίνεται από Ορθοπαιδικό ιατρό. Η μετατραυματική αντιμετώπιση, η φόρτιση του σκέλους (ελεύθερη βάδιση ή βάδιση με βακτηρίες – δεκανίκια, και η γενικότερη μετατραυματική αγωγή πρέπει να γίνεται από τον ειδικό ιατρό.

ΠΝΙΓΜΟΣ

Πνιγμός, είναι η ασφυξία που προκαλείται, από την είσοδο θαλασσινού ή γλυκού νερού, ή οποιουδήποτε άλλου υγρού στους πνεύμονες.
Εάν σε περίπτωση εμέτου, εισχωρήσει υγρό γαστρικό περιεχόμενο στους πνεύμονες, γίνεται λόγος για εισρόφηση.
Η παρουσία οποιουδήποτε υγρού στους πνεύμονες, δυσκολεύει ή καταργεί εντελώς την ανταλλαγή των αερίων στο επίπεδο των κυψελίδων (πρόσληψη οξυγόνου - αποβολή διοξειδίου του άνθρακος).
Η βαρύτητα της καταστάσεως κυμαίνεται ανάλογα με την ποσότητα του υγρού που έχει εισχωρήσει. Σε ένα 10% περίπου των θυμάτων, παρουσιάζεται λαρυγγικός σπασμός αμέσως μετά την πρώτη κατάποση, χωρίς να έχει εισχωρήσει καθόλου υγρό στους πνεύμονες (ξηρός πνιγμός).
Το θύμα μπορεί να παρουσιάζει ποικιλία εκδηλώσεων. Εάν η ποσότητα υγρού που εισχώρησε στους πνεύμονες ήταν μικρή, τότε αποβολή νερού με έντονο βήχα μπορεί να οδηγήσει σε αποκατάσταση της καταστάσεώς του. Συνήθως όμως, τα θύματα παρουσιάζουν κυάνωση (μελάνιασμα), ταχύπνοια (γρήγορη κοφτή αναπνοή), αδύνατο σφυγμό, ή σε βαρύτερες περιπτώσεις κατάργηση της αναπνοής και πλήρη εκδήλωση της εικόνας της καρδιοαναπνευστικής ανακοπής. Συχνά οι πνιγόμενοι καταπίνουν μεγάλες ποσότητες νερού, με αποτέλεσμα το στομάχι τους να είναι γεμάτο.
Απαιτείται προσοχή σε ένα μικρό αριθμό θυμάτων, τα οποία απατηλά παρουσιάζονται ως ασυμπτωματικά (χωρίς παθολογική εικόνα). Έτσι διαφεύγουν της προσοχής και επιτηρήσεως από τον περίγυρό τους, για να εμφανίσουν οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια μέσα στις επόμενες 12-24 ώρες, συχνά επικίνδυνη και θανατηφόρο.
Οι ενέργειες που να γίνουν σε περίπτωση πνιγμού, έχουν ως εξής:
•    Τοποθετείται το θύμα σε τέτοια θέση, ώστε η κεφαλή του να βρίσκεται χαμηλότερα από τον κορμό του σώματος
•    Πιέζεται το στομάχι του, ώστε να αδειάσει από τα περιεχόμενα υγρά.
•    Χτυπήματα στην πλάτη, βοηθούν στο άδειασμα των πνευμόνων από τα υγρά. Όμως, δεν πρέπει να σπαταλάται πολύτιμος χρόνος για την αποβολή όλης της ποσότητας νερού από τους πνεύμονες, κάτι που πρακτικά είναι αδύνατο.
•    Αποφράσσεται (ξεφράζεται) ο λάρυγγας από τυχόν ξένα σώματα (φύκια, υπολλείμματα τροφών, εμέσματα, κ.λ.π.)
•    Εάν το θύμα δεν παρουσιάσει αναπνοή και σφυγμό, ταχύτατα ξεκινά η προσπάθεια καρδιοπνευμονικής αναζωογονήσεως, με έναν ή δύο διασώστες (όρα σχετικώς «Καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση»).
•    Εάν μεν παρουσιάζει σφυγμό, αλλά όχι αναπνοή, απελευθερώνονται κατ΄ αρχήν οι αεροφόρες οδοί με υπερέκταση της κεφαλής. Συγκεκριμένα, η παλάμη του ενός χεριού του ανανήπτη εφαρμόζεται στο μέτωπο του θύματος ασκώντας έλξη προς τα πίσω, ενώ το άλλο του χέρι  φέρεται στον αυχένα, ασκώντας ώθηση προς τα επάνω. Με τον τρόπο αυτό, γίνεται υπερέκταση της κεφαλής και απελευθέρωση των ανώτερων αεροφόρων οδών από τη ρίζα της γλώσσας, καθώς αυτή γλιστρά προς τα πίσω στο αναίσθητο άτομο. Ακολουθούν εμφυσήσεις αέρα, με επαφή χειλέων (η μύτη συλαμβάνεται με το χέρι του ανανήπτη και φράσσεται).
Το θύμα μεταφέρεται στο πλησιέστερο θεραπευτήριο, ακόμη και έάν έχει αναλάβει πλήρως.

 ΚΑΡΔΙΟΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗ ΑΝΑΖΩΟΓΟΝΗΣΗ

ΚΑΡΠΑ
Η Καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ) αποτελεί βασική γνώση για οποιονδήποτε παρέχει πρώτες βοήθειες. Σκοπός της είναι να μεταφέρει το απαραίτητο για τη ζωή οξυγόνο στους ιστούς. Για να συμβεί αυτό απαιτείται (1) οι αναπνευστικές οδοί να είναι ανοιχτές ώστε να μεταφέρεται το οξυγόνο στους πνεύμονες, (2) να υπάρχει αναπνοή ώστε να περνάει στο αίμα, (3) να υπάρχει κυκλοφορία του αίματος ώστε το οξυγόνο να φτάνει στους ιστούς. Η τεχνητή αναπνοή γίνεται όταν το θύμα δεν έχει αναπνοή και οι μαλάξεις στην καρδιά όταν δεν έχει κυκλοφορία (σφυγμό). Αν απουσιάζουν και τα δύο τότε η τεχνητή αναπνοή και οι μαλάξεις γίνονται μαζί.
Φαντασθείτε ότι, καθώς προχωράτε στο δρόμο, βρίσκετε ένα άτομο λιπόθυμο. Η σειρά των ενεργειών που πρέπει να κάνετε είναι η εξής :


Κάντε μια ερώτηση ή δώστε μια διαταγή (π.χ. "τι συνέβη;" ή "άνοιξε τα μάτια σου") μιλώντας δυνατά και καθαρά, κοντά στο αφτί του θύματος. Ταρακουνήστε προσεκτικά τους ώμους του. Το θύμα, μπορεί να μουρμουρίσει, να βογκήξει, να μετακινηθεί ελαφρά ή, αν έχει χάσει τις αισθήσεις του, να μην ανταποκριθεί καθόλου. Σε κάθε περίπτωση, ακόμα και αν είστε έμπειρος στις πρώτες βοήθειες, καλέστε αμέσως βοήθεια. Τα άτομα που θα ανταποκριθούν μπορούν να σας βοηθήσουν άμεσα ή να καλέσουν ασθενοφόρο.


Η τραχεία του θύματος που έχει χάσει τις αισθήσεις του μπορεί να έχει στενέψει ή κλείσει, κάνοντας την αναπνοή δύσκολη και θορυβώδη ή ακόμη και αδύνατη. Ο βασικός λόγος γι αυτό είναι ότι ο μυϊκός έλεγχος του λαιμού έχει χαθεί, πράγμα που επιτρέπει στη γλώσσα να πέσει προς τα πίσω και να κλείσει το λαιμό. Σηκώνοντας το σαγόνι και γέρνοντας το κεφάλι πίσω, απομακρύνετε τη γλώσσα από την είσοδο της τραχείας. Για να ανοίξετε την τραχεία : (1) ξαπλώστε το θύμα σε μια σταθερή επιφάνεια, με την πλάτη προς τα κάτω, (2) αφαιρέστε οποιοδήποτε εμπόδιο από το στόμα (ξένο σώμα, οδοντοστοιχίες), (3) βάζοντας δύο δάκτυλα κάτω από το σαγόνι του θύματος, σηκώστε το ψηλά. Ταυτόχρονα, βάλτε το χέρι σας στο μέτωπο και σπρώξτε το κεφάλι αρκετά προς τα πίσω. Αν υποψιάζεσθε ότι υπάρχουν τραύματα στο λαιμό, κρατήστε το κεφάλι προσεκτικά, γέρνοντας το μόνο όσο αρκεί για να ανοίξει η τραχεία.


Φέρτε το πρόσωπό σας κοντά στο στόμα του θύματος και κοιτάξτε, ακούστε και νιώστε την αναπνοή (κοιτάξτε αν κινείται το στήθος, ακούστε τους ήχους της αναπνοής, νιώστε την αναπνοή του στο μάγουλό σας). Κοιτάξτε, ακούστε και νιώστε για 5 δευτερόλεπτα πριν αποφασίσετε ότι δεν υπάρχει αναπνοή.

Αν η καρδιά κτυπά κανονικά θα παράγει σφυγμό στο λαιμό (το σφυγμό της καρωτίδας). Αυτές οι αρτηρίες βρίσκονται και από τις δύο πλευρές του λάρυγγα, μεταξύ του "μήλου του Αδαμ" και του "μυός-ιμάντα" που αρχίζει πίσω από το αυτί, περνά από το λαιμό και καταλήγει στο επάνω μέρος του στέρνου. Για να ελέγξετε το σφυγμό της καρωτίδας : (1) με το κεφάλι γερμένο προς τα πίσω, αγγίξτε με τα δύο δάκτυλα το μήλο του Αδάμ. Γλιστρήστε τα δάκτυλά σας κάτω, μέσα στο κενό που δημιουργείται μεταξύ του "μήλου του Αδάμ" και του "μυός-ιμάντα" και προσπαθήστε να αισθανθείτε τον καρωτιδικό σφυγμό. Ψηλαφίστε για 5 δευτερόλεπτα πριν αποφασίσετε ότι δεν υπάρχει σφυγμός.



Γίνεται όταν ο άρρωστος δεν έχει δική του αναπνοή. Ξαπλώστε το θύμα ανάσκελα και αφαιρέστε πρώτα κάθε φανερό εμπόδιο από το στόμα του. Ανοίξτε την τραχεία, γέρνοντας το κεφάλι και ανασηκώνοντας το σαγόνι. Κλείστε τη μύτη του θύματος σφίγγοντας την ανάμεσα στο δείκτη και τον αντίχειρά σας. Πάρτε βαθιά αναπνοή και βάλτε τα χείλη σας γύρω από το στόμα του κλείνοντάς το στεγανά. Φυσήξτε μέσα στο στόμα του θύματος μέχρι να δείτε το στήθος του να ανασηκώνεται. Για να φουσκώσει πλήρως το στήθος χρειάζονται περίπου 2 δευτερόλεπτα. Απομακρύνετε τα χείλη σας και αφήστε το στήθος να πέσει εντελώς. Κάνετε συνεχείς τεχνητές αναπνοές με τον ίδιο τρόπο.
Αν το στήθος δεν ανασηκωθεί βεβαιωθείτε ότι (1) το κεφάλι είναι γερμένο αρκετά πίσω, (2) έχετε κλείσει στεγανά το στόμα του, (3) έχετε κλείσει τελείως τα ρουθούνια του, (4) η τραχεία δεν εμποδίζεται από εμετό, αίμα ή κάποιο ξένο σώμα.


 
Γίνεται όταν ο άρρωστος δεν έχει δικό του σφυγμό. Ξαπλώστε το θύμα ανάσκελα, σε μια σταθερή επιφάνεια, και γονατίστε δίπλα του. Βρείτε ένα από τα χαμηλότερα πλευρά του χρησιμοποιώντας το δείκτη και το μέσο από τα δάκτυλά σας. Γλιστρήστε τα δάκτυλά σας προς τα πάνω, στο σημείο που βρίσκεται στη μέση, εκεί όπου τα πλευρά συναντούν το στέρνο. Βάλτε το μεσαίο δάκτυλό σας πάνω σ' αυτό το σημείο (την ξιφοειδή απόφυση του στέρνου) και το δείκτη σας επάνω στο στέρνο. Βάλτε το πίσω μέρος της παλάμης του άλλου χεριού σας πάνω στο στέρνο και γλιστρήστε το προς τα κάτω, μέχρι να φτάσει το δείκτη σας. Αυτό είναι το σημείο που πρέπει να πιέσετε. Βάλτε το πίσω μέρος της παλάμης του άλλου χεριού σας πάνω στο πρώτο χέρι και δέστε τα δάκτυλά σας.

Σκύβοντας καλά πάνω από το θύμα, με τα χέρια σας τεντωμένα, πιέστε κάθετα προς το στέρνο χαμηλώνοντάς το περίπου 4-5 εκατοστά. Μετά, σταματήστε να πιέζετε χωρίς όμως, να απομακρύνετε τα χέρια σας. Συνεχίστε τις μαλάξεις, με ρυθμό 90-110 περίπου, το λεπτό.

Αν είστε ο μόνος που δίνει τις πρώτες βοήθειες, κάντε πρώτα 2 τεχνητές αναπνοές και μετά δώστε 30 μαλάξεις. Συνεχίστε με τον ίδιο ρυθμό(2 αναπνοές - 30 μαλάξεις) και μη σταματάτε τις προσπάθειες μέχρι να έλθει το ασθενοφόρο.
Αν είστε δύο που δίνετε τις πρώτες βοήθειες, ο ένας θα ασχολείται με τις τεχνητές αναπνοές και ο άλλος με τις μαλάξεις.
Κάθε 2 λεπτά ελέγχετε αν επανήλθε ο σφυγμός ή η αναπνοή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου